7*
*
—
—
*
*
3—
—
—
*
—
22
A Stücker etli Weiber no
In meiner Nachberschaft,
Döi häit'n no, eih' s' g'storb'n is,
Bald mit anander g'rafft
Und g'schönd't derzou, o löiber Gott!
Dös bild't mer si scho ei:
A Jeda haut in Testament
DVie Eierst' woll'n sei.
diz ober geiht der Lärma oh,
Diz laf'n s' Alli zamm;
Es haßt: Die al“ Fra Bos is kronk, —
A. Steckfluß und der Klamm.
Diz sog'n Ah' (i häit' bald g'lacht:)
Ach, wenn i helf'n könnt'!
Und wart'n döi scho langa Zeit
Mit Schmerz'n aff ihr End.
Und endli, wöi s' halt g'storb'n is,
Diz kummt des Testament.
O löiber Gott! o löiber Gott!
Döi hob'n ober g'schönd't!
Denn wöi mer dös deröff'nt haut,
Nau haut si 's Facit zeigt:
Ihr Häusla und a bißla Göld, —
Su viel haut kost't die Leicht.
Und öiz senn zeha Erb'n dau,
Döi hob'n ober g'schaut!
Sunst hob'n s' aff anander g'schönd't,
Siz sog'n s' ganz vertraut:
Wos i on derer Frau hob' thou!
Wos hilft's? und öiz is's z'spöt!