194 —
Master: (Immer noch ängstlich)
Haust recht, geih on Dei Aerbet öitz,
Sunst thout heunt goar nirx g'scheg'n.
Ih geih' a wen'g vur 's Frauathur,
Mouh döi Kanona seg'n.
Beih' Er halt fei nit goar z'g'nau hih,
Doamit 'n nix passöiert;
Sunst haßt 's am End', ih woar droh schuld
Wenn Er a Bah verlöiert!
Mer haut scho des Exemp'l g'hat,
Ih hoh 's amoal wou g'les'n,
Daß suh a Ding louß ganga is'
Und is' nit g'lod'n g'wes'n.
Master: Na, ih geih nei in d'Eis'nboh,
Dau koh ih g'rod' naf seg'n.
Und trink' a Mäißla Böier dort,
Dau werd mer wuhl nix g'scheg'n. (ab)
1. Scene.
Jung.
Jung:
(Allein)
Mei Master zittert wöi a Hos',
Den schreck'n die Kanona,
Und mir is' goar nit bang dervur,
Ih könnt' in aner wohna.
Ditz will ih on mei Aerbet geih
Und will a Bissla schaff'n,
Und wenn ih Feieroab'nd hoh
Nau thou ih wider raff'n! (ab)