um
EOBANVS, NORIBERGA.
9
Aura movet, serie quas area longa quaterna
Continet impositas, quam totam ingentibus umbris
Paene tegunt gravidosque levant subeuntibus aestus.
410 Hic quoque conspieui tres secto e marmore fontes
In cava supposita ceu baptisteria labris
Aeratis gelidam fudere canalibus undam,
Atque ita sub calidi solis sitientibus aestu
Aerea largifluum suffundit fistula rorem
415 Tam gelidum, quam si brumali frigore manet,
eiiijb) Tam liquidum, quam Bandusiae sit vitreus humor.
Castalium dicas fontem aut Aganippidos undae
Huc aliquam tacito delatam flumine venam,
Si modo sint Musae, quae Norica flumina potent.
120 Quamquam sunt etiam, sed nos decora inclita prati
Convenit Allerli nugis deducere omissis.
Parte quod a laeva tranquillo eingitur amni,
Dextera colle viret modico leviterque remissum
In clivum surgente, sed hortis arboribusque
In speciem nemoris cultum, quibus involitantes
Vernant argutae volucres et vocibus auras
Dulecisonis mulcent, seu Phoebus mane renascens
Infudit rebus quem nox tulit atra colorem,
Seu cum summa tenet, seu cum petit ultima caeli
130 Limina Atlantiaco tineturus in aequore currum.
Ile locus nunquam vacat aut consortia nescit;
Non tamen usque adeo capit immoderata voluptas
Ista loci neque sic mores evertit honestos,
Vt quicquam vel turpe gerant vel inertia tractent
Ötia civiles nec respicientia leges,
Quicumque ista colunt laeti viridaria prati.
Nec quisquam de tot subeuntum milibus unquam
Iurgia funestae movit discordia pugnae:
Tantus amor populo, tam cura est sedula pacis,
140 Tam fundata bonis concordia legibus haeret
Omnibus inconcussa, nec est qui solvere tentet:
135