193 —
„Ga, Herr, die Nauth is wärli grauß!
J bin a Hauptma von der Strauß.
No neu Saldot'n senn ba mir,
Deöi woll'n alli z'gleich Quatier!
Es wär'n scho no meih'r g'wöst,
Von sechs'n bin i scho derlöst:
Ihr Herr Colleg,“ mei gouter Freund
Haut mir von denen q'holf'n heunt.
Diz ober neu, döi hob' i no,
Und bring' s' jo su, waß Gott! nit oh;
Su häit' i halt a röchta Bitt:
Sie göb'n mer neu Pollitt'n miet.“
Diz sagt der Herr: Ga, löiber Moh,
Will sög'n, ob i döina koh.
Er nehmt sei Bouch, dau soucht er wuhl,
Es is halt ober alles vul.
No, denk' i, dau sicht's saber aus!
Du geihst halt nimmer hamm in's Haus;
Wenn s' lang g'noug wer'n dort'n stöih,
Nau wer'n “ wuhl scho selber aöih.
No, sagt er, öiz häit's doch ka G'foahr.
Glei wer' i s' viz dau hob'n goar;
Er haut si freili ziemli plaugt,
Doch haut er s' nau su zammabroacht.
Wöi i ner die Pollitt'n siech',
Ka Mensch is frauher g'wöst als iech.
Diz laf' i g'schwink miet hamm zon Haus
Und thal' dau die Pollitt'n aus.
—
—
I—
— r
4 ———
—
— —
—
—
——
——
—
—
—
— 3 —
—— *
——7
TIS
—
—7
52
7
——
—
—
—
——
—
7
————83
—
38
— 7 —
7—
7
— 7
—.
——
7
7*
X
*
77—
77
351
*
8
—*
71